Fles of borst, op dezelfde manier bijgehouden.

In de meeste gezinnen ontstaan ongemerkt twee voedingslogboeken. Borstvoedingen onthoud je in minuten. Flessen onthoud je in milliliters. Leg ze naast elkaar en ze tellen niet op, omdat ze nooit hetzelfde maten.

Dat wordt een probleem zodra voeden niet meer één ding is. Een bijvoeding na een trage voeding. Afgekolfde melk in een fles zodat de andere ouder een nacht kan overnemen. Kunstvoeding vanaf week zes. De meeste gezinnen combineren op enig moment iets hiervan, en het logboek moet dat aankunnen.

Wat elk eigenlijk meet

Een borstvoeding heeft een begin, een kant en een duur. Hoeveel erin ging, kun je niet zien, en hoe lang je ook naar de klok staart, dat verandert niet. Een fles heeft een begin, een inhoud en een hoeveelheid die eruit ging. Een kolfsessie heeft een kant en een volume, maar is helemaal geen voeding: het is voorraad.

Dat zijn drie verschillende soorten informatie. De fout is ze in één vorm te persen, meestal door minuten aan de borst om te rekenen naar een geschat aantal milliliters, zodat het naast de fles kan staan. Die schatting wordt daarna behandeld als een meting.

Wat ze gemeen hebben

Tijd. Elke voeding, hoe die ook ging, heeft een begin en een tussenpoos tot de volgende. Die tussenpoos is waar je om drie uur 's nachts eigenlijk naar vraagt. Niet "was het borst of fles" maar "hoe lang geleden, en is het te vroeg om weer aan te bieden". De tijd tussen voedingen, het aantal voedingen per dag en het clustervoeden in de avond uit het stuk over het voedingsritme (in het Engels) zie je op dezelfde manier, of de voeding nu uit de borst of de fles kwam.

Het logboek hoort dus één lijst te zijn, op tijd gesorteerd, met het soort voeding als detail bij elke invoer in plaats van als reden voor een apart schrift. Eén kolom met wanneer. Wat er op dat moment gebeurde, staat ernaast.

Wat de moeite waard is om te noteren

Minder dan je vreest, en niet hetzelfde voor elke soort.

Bij borstvoeding: de kant. Links, rechts of allebei. Niet omdat de minuten tot op de seconde tellen, maar omdat de volgende voeding meestal aan de andere kant begint, en om vier uur 's nachts weet niemand meer welke dat was.

Bij een fles: wat erin zat. Moedermelk, kunstvoeding, later koemelk of water. Dit is het ene detail waar de verloskundige of het consultatiebureau naar vraagt en dat een moe geheugen steevast verkeerd onthoudt. "Was dat een bijvoeding met kunstvoeding of afgekolfde melk?" heeft een echt antwoord, en dat hoort in het logboek te staan.

Bij elke voeding: wat afwijkt. Een geweigerde voeding, een voeding die eindigde in flink spugen, een fles die veertig minuten duurde terwijl dat meestal tien is. Die horen in een notitie bij de invoer, in je eigen woorden, niet op een los lijstje dat je kwijtraakt.

Wat je kunt negeren

Of de ene borstvoeding veertien minuten duurde en de volgende negentien. Of de fles 90 of 95 milliliter was. Of het totaal aan de borst vandaag, in minuten, "minder" is dan het totaal uit de fles gisteren, in milliliters. Dat laatste is geen vergelijking. Het zijn twee eenheden die doen alsof ze er één zijn, en het zorgt voor verrassend veel zorgen.

Daarom noteert Little Bean een borstvoeding als tijd en een fles als volume, en laat het daarbij. Tik op een borstvoeding in een grafiek en je ziet wat je hebt ingevoerd. De app verzint geen aantal milliliters om naast de flessen te zetten, want een gezondheidscijfer dat niemand heeft ingetypt is geen data, hoe netjes het er ook uitziet.

Combivoeding, zonder boekhouding

Twee logboeken wringen het meest bij de bijvoeding. Vijftien minuten aan de borst, daarna een fles van 40 milliliter omdat de baby nog zocht. Op twee plekken genoteerd wordt dat "een korte borstvoeding" in het ene en "een klein flesje" in het andere, en geen van beide laat zien wat het was: één maaltijd, in twee delen, om 21:40.

In één lijst staan de twee invoeren naast elkaar en lees je ze als één moment. Wie later kijkt, jij bij het ontbijt of je partner die de volgende ronde overneemt, ziet het verloop zonder het te hoeven reconstrueren. Daar is een gedeeld logboek grotendeels voor. Heb je het nog niet gelezen: de overdracht om drie uur 's nachts (in het Engels) gaat precies over dat moment, en waarom de feiten al bij de ander moeten zijn voordat iemand een vraag fluistert.

Hetzelfde logboek, wat je ook kiest

Hoe je je baby voedt, verandert, misschien meer dan eens, en vaak om andere redenen dan je had gepland. Het logboek hoort daar geen mening over te hebben. Het zet de ene manier niet boven de andere, en begint geen nieuwe pagina als je overstapt. Een voeding is een voeding. Ze heeft een tijd, een soort en, als die er is, een hoeveelheid.

Wil je zien hoe dat er in de praktijk uitziet, dan staat op de pagina met abonnementen wat elk abonnement van Little Bean bevat.

Weigert je baby voedingen, drinkt hij veel minder dan normaal, heeft hij merkbaar minder natte luiers, of maak je je zorgen over je melkproductie of zijn gewicht, neem dan contact op met je verloskundige, het consultatiebureau of de huisarts. Een duidelijk logboek helpt je de afgelopen dag precies te beschrijven; een professional is degene die er iets mee doet. Niets hier is medisch advies.